Uroczystości pogrzebowe...

19 lipca 2010 roku w bazylice św. Jadwigi odbyły się uroczystości pogrzebowe ks. prof. Antoniego Kiełbasy. Zmarły spoczął w krypcie św. Bartłomieja pod prezbiterium bazyliki. Niech spoczywa w pokoju [*]...

Ks. Antoni Kiełbasa nie żyje...

W głębokim smutku i z wielkim żalem przyjąłem wiadomość o śmierci w dniu
15 lipca 2010r.

Ś.P.

Ks. prof. Antoniego Kiełbasy SDS

Wszyscy zapamiętamy Go jako wspaniałego Człowieka i Duszpasterza,

pełnego wiary i pasji uczestnika życia kulturalnego i religijnego regionu

oraz eksperta w temacie trzebnickiego klasztoru i życia św. Jadwigi Śląskiej

Rodzinie Zmarłego i Jego Najbliższym składam serdeczne wyrazy współczucia.

***

Zbigniew Lubicz-Miszewski

Statio Orbis

usiądź teraz profesorze

a odpocznij sobie

na kamieniu medytacji

stąd widać wschody

i zachody słońca!

przypływy i odpływy

morze pielgrzymów

fale rozbijają się o brzeg

lekka bryza orzeźwia

spocone czoło

koło historii

pędzi jak oszalałe

młyny boże

mielą wolno

ale dokładnie

tu u stóp św. Jadwigi  Śląskiej

w Międzynarodowym Sanktuarium

w Trzebnicy

gdzie Wschód i Zachód

przekazują sobie gest

pokoju i pojednania

odradzają się korzenie

naszego wspólnego domu

Europa czerpie tu

wodę z samego źródła

Trzebnica 15 lipca 2010 r.

Był wielkim autorytetem naukowym, wybitnym znawcą  dziejów Kościoła, wykładowcą szkół wyższych. Był niestrudzonym badaczem dziejów Śląska, orędownikiem pojednania między obecnymi a dawnymi mieszkańcami tej krainy, laureatem wielu także, zagranicznych tytułów i medali.

Ale dla nas był przede wszystkim gorliwym czcicielem trzebnickiej patronki Świętej Jadwigi i kustoszem jej sanktuarium, którego zabytki popularyzował z wielkim zaangażowaniem. Był Obywatelem Trzebnicy, nie tylko Honorowym, choć taki tytuł posiadał, ale realnym, żywo interesującym się bieżącymi sprawami miasta. Był człowiekiem wielkiego Serca i Rozumu, umiejętnie godzącym przeciwności i budującym porozumienie ponad wszelkimi podziałami.

Był od wielu lat współpracownikiem naszej lokalnej gazety, udowadniającym swymi rozlicznymi publikacjami jak bardzo potrzebne jest dokumentowanie wiedzy o przeszłości i współczesności naszego regionu.

Dziś, gdy odszedł do Domu Ojca możemy jedynie szczerą modlitwą i wdzięczną pamięcią dziękować Mu za to, co dla nas uczynił.

Wojciech Kowalski